Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΤΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ....




Η ώρα ξεχάστηκε βραδιάζοντας. 
Δίχως θύμηση, 
με το δέντρο της αμίλητο
προς τη θάλασσα.

Ξεχάστηκε βραδιάζοντας
δίχως φτερούγισμα, 
με την όψη της ακίνητη
προς τη θάλασσα.

Βραδιάζοντας, δίχως έρωτα
με το στόμα της ανένδοτο
προς τη θάλασσα. 
Κι εγώ μεσ’ στη γαλήνη που σαγήνεψα.


ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

*** ΝΑ ΓΑΛΗΝΕΨΕΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΜΟΥ... ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΤΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ....ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ!!! ΚΑΛΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ...***