Τετάρτη, 8 Μαΐου 2013

Οι μικρές στιγμές είναι τελικά αυτές που μας γεμίζουν


Όταν σε γνώρισα, άρχισαν όλα. Μα όταν σε έχασα, όλα τελείωσαν. Σαν να έζησα μόνο για σένα. Σαν να είχα φυσήξει τον εαυτό μου, μέχρι τελευταίας πνοής, μόνο μέσα στο δικό σου στόμα. Εσύ με ρούφηξες τελείως. Με πήρες. Έγινα και υπήρξα μέσα σου. Και όταν έφυγες, δεν άντεξα τον πόνο. Γιατί έμεινα χωρίς σώμα. Έχασα και την ψυχή. Όση ψυχή ποτέ είχα. Μου πήρες τη ζωή. Με εκτέλεσες. Από την αρχή, από την πρώτη στιγμή που καθρεφτίστηκα στα μάτια σου, το ήξερα ότι θα φύγεις. Το ήξερα από την πρώτη στιγμή που σε είδα, πως μέσα από σένα θα χαθώ. Είχα ανάγκη τη φωνή σου. Είχα ανάγκη να μ΄αγαπάς, να μου μιλάς, να με αγγίζεις. Όλα τα σώματα ήταν το δικό σου σώμα... Το ήξερα όμως από την αρχή πως ποτέ δεν θα μου ανήκεις........!!!!